|
El atardecer
Déjame sentir la profundidad del sabor de la soledad déjame explorar la tristeza hasta donde nadie a llegado deja que salga una gota de lagrima en mis ojos, para que pueda sentir la transición entre el amor y el dolor.
Oh adorada flor acaso no sabes que mi vida se desvanece con el atardecer, acaso nunca has visto llorar el sol con lagrimas de sangre
Como quisiera que no llegara el atardecer, para que no pueda irse el sol que alumbra mi camino, acaso no sabes que la oscuridad me asusta cuando no estas conmigo?.
Como quisiera que me miraras en los ojos para que sientas el dolor en mi corazón, para que sepas que me muero cada día que pasa sin tu amor.
Oh adorada flor siente mi corazón tratar de entrar a la tuya, siente que se debilita cada rechazo que le das, respiro suspiro y respiro regálame un pedazo de vida.
|
Ko tsuyën
Mastutkëts wä’änëts njäwë jä’ä kyëj’äjtën ets xë’ën jyäwë ko nätyu’uk nakpajtën mastutkëts nuk ëxpikyëts ja jotmäyojkën äxtë mäpät nipënëm kyäjä’äty mastut wän tpsimy tuuk xekxy winëj määts nwiin, ets jëtën tjäwët xë’ën tëkätsy’äjtën tmëtë täät tsojkën ets yë jäj’jumumën.
Oh pëjy tiib yaktsokp tu wän’tää kä’ä xnëjäwë ko ëts jä’ä njukyä’äjtën jëtiny wänety tyëkoy mët ko tsyuyë, tiwän’tää känëm xi’sy yä’äsy jä xëë mët në’ëjpy winëj
winkëmts ntsokëny’äjtnë ko jeesy kä’ä tsyutyë, ets jëtën kä’ä mpät nyëkxt yë’e xëë tiip kyuno’okpy ëts jä’ä ntu’u, ti wän’tää kä’ä xnëjäwë ko yë kots’äjtën x’ätsëkëpts ko kä’ä mits pën mët ëts?.
winkëmts ntsokëny’äjtnë ets mits xwin’ixtëts määts nwiin ets jëtëën xjäwët jä jäj’jumumën tiip jäp määts njäwën, ets jëtën xnëjäwët ko okpëts dëën tu’uk tu’uk xëë nyäsy ets nipën kyä’tsekyë.
Oh pëjy tiip yaktsokpë jäwë xënts’jä koorazoon tuny jää myä’jää ets tyimtyëkyä’äny, jäwë xëën myä’jää kyi’sy ko tëkojk tëkojk xwinkutijë, xejyëts ets nmëkxejy nokxejyëts nimyokyëts tukpetäsunk jä juky’äjtën
|